TYM RAZEM NIE O NARTACH

Jeśli ktoś generalnie preferuje mniej sportowy charakter eskapad może założyć po prostu ciepłe obuwie i ruszyć na podbój zimowych szlaków pieszych. W całej Austrii istnieje mnóstwo specjalnie przygotowanych ścieżek w różnych strefach wysokości, które wiją się wśród bajkowo ośnieżonych lasów, przez zalane słońcem płaskowyże i wolne przestrzenie w górach. Można przy tym skorzystać z wielu wariantów: najpierw wjechać kolejką linową na szczyt i tam wyruszyć na szlak.

Można też po prostu otworzyć drzwi hotelu i od razu postawić nogę na szlaku: wiele ścieżek biegnie tuż obok obiektów zakwaterowania. Po drodze można się też czegoś dowiedzieć: w kurorcie Mariapfarr „słoneczna ścieżka dydaktyczna" wyposażona jest w tablice informacyjne, na których umieszczono informacje o systemie słonecznym, słońcu jako czynniku pomagającym w orientacji i o energii słonecznej.

Austriaccy organizatorzy wypoczynku podpatrzyli Eskimosów przy budowie igloo i poruszaniu się psimi zaprzęgami. To, co dla ludzi z dalekiej północy było niezbędne do przeżycia, dziś tanowi atrakcję i przygodę dla zimowiskowych gości. W ramach seminarium na temat igloo w  Ebensee czy też na styryjskiej Bürgeralm zgodnie z fachowymi wskazówkami i według tradycyjnych przekazów Inuitów powstaje dom ze śniegu - to wspaniała zabawa dla osób w dowolnym wieku. Co jest niesamowite: w igloo nawet przy dużym mrozie w środku temperatura jest dodatnia, a śpiwory i ubrania pozostają suche, nawet kiedy po wspólnej pracy wewnątrz odbywa się gotowanie i spanie.

Niezapomnianym przeżyciem jest przejażdżka psim zaprzęgiem - i to nie tylko dla dzieci. Podczas warsztatów przygotowawczych uczestnicy dowiadują się ważnych rzeczy na temat zachowań i charakteru psów husky, jak kierować zaprzęgiem i na jakie polecenia reagują psy. Wszystko można zaraz wypróbować podczas jazdy pod nadzorem „mushera", jak nazywani są poganiacze psich zaprzęgów. Jeszcze częściej niż pełne temperamentu husky do sań zaprzęgane są czworonogi z naszych szerokości geograficznych: sanie z końmi suną przez cichą zimową okolicę z gośćmi przytulonymi do siebie pod wielką wełnianą derką. Taką formę przejażdżki polecamy świeżo zakochanym i tym, którzy pozostają romantycznie zakochani mimo upływających lat.

Prawdziwym „evergreenem" na tle zimowej bieli jest jazda na saneczkach i to nie tylko w ciągu dnia: na Hirschenkogel na Semmeringu najmocniejsza instalacja w Europie oświetla nocny tor saneczkowy. Na 3 km torze przejeżdżający wysłuchują opowieści o czarodzieju Siebenstein i złym smoku Feuerzahn - Ognistym zębie - a towarzyszą im fantastyczne budowle, magiczne efekty świetlne i dźwięki budujące dramaturgię spektaklu. Na Wildkogel w Salzburgu czeka „prawdopodobnie najdłuższy oświetlony tor saneczkowy na świecie" o niesamowitej długości 14 km, a cała trasa też jest oświetlona.

Prawdziwi miłośnicy przyrody nadal podchodzą do saneczek w sposób tradycyjny. Zabierają do kieszeni latarkę, łapią za sanki i podchodzą powoli pod górę pokonując leśne ścieżki i łąki. Takie możliwości są w Austrii wszędzie. A ilość osób pragnących odpoczywać w ciszy i spokoju stale rośnie.

Co może skłonić rozsądnego człowieka do dobrowolnego przypięcia do butów dwóch przyrządów przypominających rakiety tenisowe i wdrapywania się na szczyt góry? To jasne: perspektywa niezapomnianych spotkań z przyrodą, które są dużo bardziej intensywne z dala od zgiełku tras.

Podobnie jak podczas wypraw w rakietach śnieżnych bliskość przyrody można poczuć udając się na wyprawę skitouringową, kameralną wycieczkę pieszą lub przejażdżkę psim zaprzęgiem czy też saniami zaprzężonymi w konie.

Jak wiadomo, Eskimosi znają się na śniegu jak nikt inny. Dlatego od zawsze doceniali zalety rakiet śnieżnych: duża powierzchnia nacisku powoduje, że nogi prawie nie zapadają się nawet w kopnym śniegu. Są one idealnym sprzętem, obok nart skitouringowych, do poruszania się po zaśnieżonym terenie. Pocieszająca wiadomość dla nowicjuszy: rakiety są dosyć proste do założenia i łatwe w użyciu, ponieważ dzięki nowoczesnej technice produkcji są o wiele mniejsze i lżejsze niż kiedyś. Dobrą przyczepność podczas podejść i na oblodzeniach zapewniają kolce na podeszwie; amatorzy skitouringu przypinają w tym samym celu kawałki futra, tzw. foki, na spody nart. Nawet laik zorientuje się w tym momencie, że taka zabawa musi być trochę męcząca. Ale dlatego warto podjąć wyzwanie.

Szczególną atrakcją wypraw w rakietach i na fokach jest odkrywanie terenów ukrytych dla większości i mało dostępnych, z dala od przygotowanych tras i szlaków. To samo dotyczy widoków: świeżo przysypany śniegiem, dziewiczy stok, na którym ślizgają się promienie słońca, płocha zwierzyna, którą można przyuważyć na chwilę przez tym, zanim zniknie w lesie albo imponująca panorama lodowca, którą można kontemplować bez przeszkód z dużej wysokości. Tak przy okazji uczestnicy takich wypraw doświadczają dawno zapomnianych uczuć, jak chociażby inspirującego piękna wolno płynącego czasu i ciszy.

Ostrożność zalecana jest zwłaszcza podczas wypraw na skitouring. Nie mając doświadczenia najlepiej wyruszyć w trasę z przewodnikiem, który zna region, warunki śniegowe i sytuację pogodową. Innymi „towarzyszami" wyprawy powinni być: nadajnik dla osób przysypanych lawiną (LVS-Gerät), saperka, sonda oraz zestaw do udzielania pierwszej pomocy. Bez takiego sprzętu odpowiedzialny narciarz nie wyrusza w góry. Pewną jeszcze niezbyt rozpowszechnioną nowinką techniczną jest lawinowy airbag. Najlepiej jest zacząć przygodę z tym sportem od kursu wprowadzającego. Kursy takie oferowane są w wielu alpejskich ośrodkach i przekazują podstawowe zasady, jakich należy przestrzegać udając się w teren. Austriacki Związek Alpejski prowadzi kursy pt. „Stop or Go" w ramach inicjatywy SicherAmBerg - bezpieczeństwo w górach - stawiając na przekazywanie wiedzy i zapobieganie nieszczęśliwym wypadkom. W końcu każdemu zależy na tym, żeby goście regionów powracali z gór cali i zdrowi, z głową wypełnioną wrażeniami z przebywania na łonie przyrody.

Źródło: austria.info

Źródło zdjęć: "snow-shoe-walk" i "Sonnenskilauf2 am Arlberg" (region Zell am See-Kaprun) copyrights:Zell am See-Kaprun Tourismus GmbH.

TYM RAZEM NIE O NARTACH

Jeśli ktoś generalnie preferuje mniej sportowy charakter eskapad może założyć po prostu ciepłe obuwie i ruszyć na podbój zimowych szlaków pieszych. W całej Austrii istnieje mnóstwo specjalnie przygotowanych ścieżek w różnych strefach wysokości, które wiją się wśród bajkowo ośnieżonych lasów, przez zalane słońcem płaskowyże i wolne przestrzenie w górach. Można przy tym skorzystać z wielu wariantów: najpierw wjechać kolejką linową na szczyt i tam wyruszyć na szlak.

Można też po prostu otworzyć drzwi hotelu i od razu postawić nogę na szlaku: wiele ścieżek biegnie tuż obok obiektów zakwaterowania. Po drodze można się też czegoś dowiedzieć: w kurorcie Mariapfarr „słoneczna ścieżka dydaktyczna" wyposażona jest w tablice informacyjne, na których umieszczono informacje o systemie słonecznym, słońcu jako czynniku pomagającym w orientacji i o energii słonecznej.

Austriaccy organizatorzy wypoczynku podpatrzyli Eskimosów przy budowie igloo i poruszaniu się psimi zaprzęgami. To, co dla ludzi z dalekiej północy było niezbędne do przeżycia, dziś tanowi atrakcję i przygodę dla zimowiskowych gości. W ramach seminarium na temat igloo w  Ebensee czy też na styryjskiej Bürgeralm zgodnie z fachowymi wskazówkami i według tradycyjnych przekazów Inuitów powstaje dom ze śniegu - to wspaniała zabawa dla osób w dowolnym wieku. Co jest niesamowite: w igloo nawet przy dużym mrozie w środku temperatura jest dodatnia, a śpiwory i ubrania pozostają suche, nawet kiedy po wspólnej pracy wewnątrz odbywa się gotowanie i spanie.

Niezapomnianym przeżyciem jest przejażdżka psim zaprzęgiem - i to nie tylko dla dzieci. Podczas warsztatów przygotowawczych uczestnicy dowiadują się ważnych rzeczy na temat zachowań i charakteru psów husky, jak kierować zaprzęgiem i na jakie polecenia reagują psy. Wszystko można zaraz wypróbować podczas jazdy pod nadzorem „mushera", jak nazywani są poganiacze psich zaprzęgów. Jeszcze częściej niż pełne temperamentu husky do sań zaprzęgane są czworonogi z naszych szerokości geograficznych: sanie z końmi suną przez cichą zimową okolicę z gośćmi przytulonymi do siebie pod wielką wełnianą derką. Taką formę przejażdżki polecamy świeżo zakochanym i tym, którzy pozostają romantycznie zakochani mimo upływających lat.

Prawdziwym „evergreenem" na tle zimowej bieli jest jazda na saneczkach i to nie tylko w ciągu dnia: na Hirschenkogel na Semmeringu najmocniejsza instalacja w Europie oświetla nocny tor saneczkowy. Na 3 km torze przejeżdżający wysłuchują opowieści o czarodzieju Siebenstein i złym smoku Feuerzahn - Ognistym zębie - a towarzyszą im fantastyczne budowle, magiczne efekty świetlne i dźwięki budujące dramaturgię spektaklu. Na Wildkogel w Salzburgu czeka „prawdopodobnie najdłuższy oświetlony tor saneczkowy na świecie" o niesamowitej długości 14 km, a cała trasa też jest oświetlona.

Prawdziwi miłośnicy przyrody nadal podchodzą do saneczek w sposób tradycyjny. Zabierają do kieszeni latarkę, łapią za sanki i podchodzą powoli pod górę pokonując leśne ścieżki i łąki. Takie możliwości są w Austrii wszędzie. A ilość osób pragnących odpoczywać w ciszy i spokoju stale rośnie.

Co może skłonić rozsądnego człowieka do dobrowolnego przypięcia do butów dwóch przyrządów przypominających rakiety tenisowe i wdrapywania się na szczyt góry? To jasne: perspektywa niezapomnianych spotkań z przyrodą, które są dużo bardziej intensywne z dala od zgiełku tras.

Podobnie jak podczas wypraw w rakietach śnieżnych bliskość przyrody można poczuć udając się na wyprawę skitouringową, kameralną wycieczkę pieszą lub przejażdżkę psim zaprzęgiem czy też saniami zaprzężonymi w konie.

Jak wiadomo, Eskimosi znają się na śniegu jak nikt inny. Dlatego od zawsze doceniali zalety rakiet śnieżnych: duża powierzchnia nacisku powoduje, że nogi prawie nie zapadają się nawet w kopnym śniegu. Są one idealnym sprzętem, obok nart skitouringowych, do poruszania się po zaśnieżonym terenie. Pocieszająca wiadomość dla nowicjuszy: rakiety są dosyć proste do założenia i łatwe w użyciu, ponieważ dzięki nowoczesnej technice produkcji są o wiele mniejsze i lżejsze niż kiedyś. Dobrą przyczepność podczas podejść i na oblodzeniach zapewniają kolce na podeszwie; amatorzy skitouringu przypinają w tym samym celu kawałki futra, tzw. foki, na spody nart. Nawet laik zorientuje się w tym momencie, że taka zabawa musi być trochę męcząca. Ale dlatego warto podjąć wyzwanie.

Szczególną atrakcją wypraw w rakietach i na fokach jest odkrywanie terenów ukrytych dla większości i mało dostępnych, z dala od przygotowanych tras i szlaków. To samo dotyczy widoków: świeżo przysypany śniegiem, dziewiczy stok, na którym ślizgają się promienie słońca, płocha zwierzyna, którą można przyuważyć na chwilę przez tym, zanim zniknie w lesie albo imponująca panorama lodowca, którą można kontemplować bez przeszkód z dużej wysokości. Tak przy okazji uczestnicy takich wypraw doświadczają dawno zapomnianych uczuć, jak chociażby inspirującego piękna wolno płynącego czasu i ciszy.

Ostrożność zalecana jest zwłaszcza podczas wypraw na skitouring. Nie mając doświadczenia najlepiej wyruszyć w trasę z przewodnikiem, który zna region, warunki śniegowe i sytuację pogodową. Innymi „towarzyszami" wyprawy powinni być: nadajnik dla osób przysypanych lawiną (LVS-Gerät), saperka, sonda oraz zestaw do udzielania pierwszej pomocy. Bez takiego sprzętu odpowiedzialny narciarz nie wyrusza w góry. Pewną jeszcze niezbyt rozpowszechnioną nowinką techniczną jest lawinowy airbag. Najlepiej jest zacząć przygodę z tym sportem od kursu wprowadzającego. Kursy takie oferowane są w wielu alpejskich ośrodkach i przekazują podstawowe zasady, jakich należy przestrzegać udając się w teren. Austriacki Związek Alpejski prowadzi kursy pt. „Stop or Go" w ramach inicjatywy SicherAmBerg - bezpieczeństwo w górach - stawiając na przekazywanie wiedzy i zapobieganie nieszczęśliwym wypadkom. W końcu każdemu zależy na tym, żeby goście regionów powracali z gór cali i zdrowi, z głową wypełnioną wrażeniami z przebywania na łonie przyrody.

Źródło: austria.info

Źródło zdjęć: "snow-shoe-walk" i "Sonnenskilauf2 am Arlberg" (region Zell am See-Kaprun) copyrights:Zell am See-Kaprun Tourismus GmbH.